سر به آسمان می کنم و سرافرازانه می گویم: اهل قیدویم ...
امیدوارم ماه قشنگ شعبان ماه رسول خدا(ص) را با کوله باری پر به دست ماه خدا ماه رمضان بسپرید.ما را هم از دعای خیرتون بی نصیب نگذارید.شعر زیر سروده ی بنده ی حقیر با کمک پدرم است.امیدوارم با خواندنش خنده بر لب هاتون حک بشه.
یادش بخیر ماه رمضون چه حال و چه هوایی داشت!
سحر و بوی آبگوشتش برای ما چه فازی داشت!
آقام که بیدار نمی کرد می گفت:بیدارشون نکن
می گفت:حسن!بگیر بخواب اینجوری هم نگاه نکن!
همش می خواستم که سحر کنار اونا بشینم
پا به پای آقام اینا خواستم که روزه بگیرم
قول میدادم اگه که روزه دار شدم کارها رو من نپیچونم
خرمن بکوبم و همش به آقامم کمک کنم
خرمن کوبی و بافه ها کنار روزه دار بودن
حال و هوای خاصی بود برای با صفا بودن!
مرحله انتخاب پیمانکار پروژه گازرسانی به روستاهای قیدو، مزاین و جلماجرد از توابع شهرستان خمین در شرکت گاز استان مرکزی انجام شده است.
اطلاعات کاملتر در بخش خبر
سایه نشین همیشه دسخاله اش تیزه
به قسمت پیوند ها در سمت چپ صفحه توجه کنید.
هر چی در مورد قیدو
ضرب المثل های قیدویی
خبر از قیدو![]()

درکنار همین سنگ نگاره ها آثار متعددی از تمدن درکناره های رودخانه ها و بعضی دره ها قابل مشاهده اند. سفال هایی با رنگ های زرد نخودی بسیار ظریف دارای نقوش هندسی ، سفال هایی با رنگ های سیاه یا قرمزظریف یا ضخیم و اسفنجی.

جهت اطلاعات بیشتر به کتاب : موزه های سنگی هنرهای صخره ای ( سنگ نگاره های ایران) اثرنگارنده مراجعه نمایید.
قدمت بعضی از سنگ نگاره ها به چهل هزار سال میرسد. این در صورتی است که انسان امروزی تاکنون قادر به کشف هیچ پدیده تاریخی و هنری دیگری به این قدمت نشده است. ایران بیشترین و متنوع ترین سنگ نگاره های دنیا را به خود اختصاص داده است که باارزش ترین آن در کوه ها و دره های خمین قرار دارد.
با مروری بر صفحه های صخره های سخت خمین و گلپایگان در می یابیم، که انسان های اولیه، چگونه به طرز جالبی حرف های خود را به دیگران و نسل بعد منتقل می کردند و این گونه زندگی خود را می گذراندند.
تنگ غرقاب قیدو در کنار رودخانه گلپایگان در شرق شهرستان خمین و روستاهای فرنق، آشناخور، هاجیله رضا آباد و آشمیسان در اطراف رودخانه خمین و کنار سد جباده از جمله مهمترین، مراکزی است که سنگ نگارهای تراشیده شده توسط نیاکان اولیه ما وجود دارد.
دکتر مرتضی فرهادی در کتاب موزه هایی در باد، تعداد سنگ نگاره های موجود در تنگ غرقاب قیدو و سرشاخه های رودخانه خمین و گلپیایگان را 25 تا 30 هزار عدد برآورد کرده است که این امر نشانگر اهمیت منطقه به لحاظ مطالعات سنگ نگاری است.
با وجود اینکه برخی سنگ نگارها بر اثر حوادث طبیعی و انسان از بین رفته اند تعدادی از سنگ نگاره های باقی مانده در تعدادی از محوطه ها از کنار جاده آسفالته به راحتی قابل مشاهده هستند.
سن این سنگ نگارها بین 10 تا 15 هزار سال است و قدمت سنگ نوشته های این منطقه نیز بین 700 تا 300 سال گذشته برآورد می شود.
مشاهده برخی از این سنگ نگارها حیرت آور است و گویی به تازگی نوشته شده اند.
جاده های دسترسی به این آثار در خمین، خمین، جاده گلپایگان - روستای قیدو حد فاصل بند قیدو و بند مزاین و پل غرقاب که بر روی رودخانه خمین قرار دارد همچنین جاده الیگودرز- حد فاصل روستاهای فرنق - آشمیسان - آشناخور و هاجیله و صخره های سمت راست و چپ رودخانه خمین است.
براق در جنگ با قیدوخان (متوفی 701)، دشمن بزرگ قوبلای و سر دودمان اوگتای که بر سِمیرِچیه استیلا داشت ، چندان موفق نبود. در ابتدا بر دشمن فایق آمد، اما قیدو از اردوی زرین * کمک گرفت و براق در کرانة سیر دریا شکست خورد و به ماوراءالنهر گریخت و در آنجا خود را برای مقاومتی نومیدانه آماده ساخت . با اینهمه میان دو امیر آشتی برقرار شد و در قوریلتایی (شورایی از شاهزادگان و بزرگان ) که در بهار 667 در کرانة تَلَس برپا شد، حکومتی تحت سیادت قیدو تشکیل یافت که بکلی مستقل از خان بزرگ بود. قیدو و براق یکدیگر را «اَندا» (برادرِ خون ) خواندند و پیمانی بسته شد که طبق آن امیران متعهد شدند که در کوهستانها و استپها به سر برند و گله های اسبانِ خود را از مناطق کشاورزی دور دارند و از مردم چیزی زیاده برعوارض قانونی نستانند. دو سوم ماوراءالنهر در تصرف براق باقی ماند، اما حکومت مناطق کشاورزی در اختیار مسعودبیگ ، حکمران انتصابی قیدو قرار گرفت .
در روزهایی که این شورا برپا بود، براق فاش ساخت که قصد حمله به متصرفات اباقاخان (حک : 663ـ680)، ایلخان ایران ، را دارد و قیدو، که آرزو داشت حریف زورمندش را از خود دور کند، او را در این کار تحریض کرد. مسعودبیگ در ظاهر برای جمع آوری عایدات متعلق به براق و قیدو، اما در باطن به قصد تجسّس در اوضاع ایران ، به این سرزمین فرستاده شد. اندکی پس از بازگشت او براق از جیحون گذشت و مناطقی از خاک خراسان و افغانستان را به تصرف درآورد. اما سپاهیانی که قیدو برای کمک فرستاده بود پشتیبانی چندانی از او نکردند و چیزی نگذشت که به تنگنا افتاد. اباقاخان در 2 ذیحجة 668 چنان شکست سنگینی بر حریف وارد آورد که برای براق ، هنگام عقب نشینی از طریق جیحون ، بیش از پنجهزار مرد باقی نمانده بود.
براق به سیستان لشکر کشید، اما چون چند تن از امیران او را فرو گذاشتند نقشه هایش بیحاصل ماند و ناگزیر خود را در اختیار قیدو گذاشت و قیدو نیز فرمان داد تا او را مسموم کردند. بنابه روایت مفصلتر رشیدالدین ، پیمان شکنی امیران بلافاصله پس از عقب نشینی براق از جیحون اتفاق افتاد. او از قیدو درخواست کمک کرد. اما قیدو که قصد کمک کردن به براق را نداشت و می خواست از اوضاع به سود خود بهره برد در رأس سپاهی انبوه و با تأنی بسیار به سوی او حرکت کرد. در این میان براق که موفق شده بود شورش را فرونشاند از اندای خود خواست تا باز گردد، اما قیدو به پیشروی ادامه داد. سرانجام سپاهیانش لشکرگاه براق را محاصره کردند و چون بامداد روز بعد به لشکرگاه آمدند، دریافتند که او شب پیش ، به گفتة برخی از راویان ، از بیم درگذشته است (رشیدالدین فضل الله ، ص 168 به بعد). به روایت جمال قَرشی ، مرگ او در آغاز 670 اتفاق افتاد. به فرمان قیدو او را نه به شیوة مسلمانان بلکه به آیین مغولان بر فراز کوهی به خاک سپردند.
منابع : رشیدالدین فضل الله ، کتاب جامع التواریخ ، ج 2، چاپ ادگار بلوشه ، لیدن 1911، ص 177 به بعد؛ ] عبدالله بن فضل الله وصاف حضرة ، تحریر تاریخ وصّاف ، به قلم عبدالمحمد آیتی ، تهران 1346 ش [ ؛
شهرستان خمین از مراكزی است كه به علت وجود دشت های حاصلخیز مهاجر پذیر بوده است و اقوام مختلف در این منطقه به چشم می خورد . گروه های مهاجر به همراه فرهنگ و زبان مخصوص به خویش وارد شدند و بر اثر مرور زمان و در طی سالها در تبادلات فراوانی كه با همسایگان داشتند . علاوه بر تأثیر گذاری ، تأثیر پذیری نیز داشتند . كما اینكه امروزه در گروه های ترك زبان منطقه به خوبی مشاهده می شود كه زبان تركی كم كم به دست فراموشی سپرده می شود و بجزء چند روستا جوانان رغبتی به یادگیری و استفاده از آن ، ندارند .در شهر خمین زبان های تركی و لری نیز رواج دارد . در روستاهای مكان و خوگان فارسی نیز تكلم می شود . در میان مناطق بررسی شده در شهرستان خمین زبان تركی در غرب _ شرق و شمال و زبان فارسی در مركز و جنوب رواج دارد . روستاهای اطراف شهر خمین فارس زبان هستند . همسایگان روستای مكان ترك زبانند ، همسایگان روستای خوگان نیز همچنین ترك زبان هستند . در نزدیكی روستای ریحان علیا ، روستای فرنق ، آشمسیان اهالی برجك لر زبان هستند و بقیه به فارسی سخن می گویند .
روستاهای اطراف قیدو همه فارس زبان هستند . در شهر خمین و روستای قیدو جوان ها از زبان زرگری برای شوخی و مزاح استفاده می كنند .
قسمت پیونها/خاطرات: طعم شیرین خندیدن را به لحظه هاتون می زنه
خنده ی سرد زمین
به صدای خفه ی دهکده است
یاد ایام قدیم
خنده هایی شیرین
دست هایی پر ِ کار
چهره هایی که همه حمد خدایش میکرد
و در ایام قدیم هیچکس تنها نیست
هیچکس گریان نیست
یا همه گریانند یا همه خنده به لب
قاف آن از قدم پای علی است
یای ان معنی یاری می داد
دال آن چشمه ی دینداری بود
واو آن مَخلص هر حرفی بود
واژه ی سبز شکوفایی بود
وجدان واژه ی درک خداست
قیدو از هر نگهی کامل بود
دل مردم در آن بی غم بود
دشت و صحرا پره از نعمت بود
مردمش دست به دست خاک را می سازند
و به دستای خداش بوسه ای می کارند
"قیدو" امروز نام یکی از روستاهای خمین از استان مرکزی است که در حدود ۱۵کیلومتری شرق این شهر و در کنار رودخانه ای واقع شده و به نظر میرسد از نام آن شاهزاده ی مغولی گرفته شده باشد.
متداول بودن برخی واژه های ترکی و مغولی در ناحیه ی خمین حکایت از حضور این عناصر در ناحیه ی مذکور دارد.یکی از این واژه ها کلمه ی "شیلان" به معنی جشن و سرور است که مردم خمین بویژه ساکنین روستاهای اطراف به هنگام پایان خدمت سربازی فرزندشان برگزار می کنند که اصطلاحاً به "شیلان کشیدن" مشهور است.
قیدو به زبان لغت نامه ی دهخدا:
قیدو. [ ] (اِخ ) دهی است از دهستان گله زن بخش خمین شهرستان محلات ، سکنه ٔ آن 598 تن . آب آن از چشمه و رود گلپایگان . محصول آن غلات ، چغندرقند، صیفی ، بنشن ، انگور، تنباکو، پنبه و مختصر میوه جات و شغل اهالی آنجا زراعت است . راه فرعی به راه شوسه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1).
|
|
روزگارم بد نیس
چند وقتی است که رودش خشک است
کوچه هایش باریک . همرنگ صفاست
خانه هایش پُر ِ عشق
چشمهایم پی آن شور و صدا
لحظه ی خیس ِِ قلووم ِ میرزا
مادگوهایش پر رزق
روزی مردم این دهکده است
کاش سهراب آنها را میدید
تا که دیگر ننویسد بر برگ
اسب حیوان نجیبی است کبوتر زیباست...
هدف از ایجاد این سایت ایجاد دنیایی مفرح برای همولایتی های عزیز است.
مدتهاست که روی این مطالب کار شده و امیدوارم بتوانم حق مطلب را ادا کنم